"30 Minutes":Out of sight/Out of mind/Out of time/To decide/Do we run?/Should I hide?/For the rest/Of my life/Can we fly?/Do I stay?/We could lose/We could fail/In the moment/It takes/To make plans/or mistakes/30 minutes, a blink of an eye/30 minutes,to alter our lives/30 minutes,to make up my mind/30 minutes,to finally decide/30 minutes,to whisper your name/30 minutes,to shoulder the blame/30 minutes,of bliss, thirty lies/30 minutes,to finally decide/Carousels/In the sky/That we shape/With our eyes/Under shade/Silhouettes/Casting shade/Crying rain Can we fly?/Do I stay?/We could lose/We could fail/Either way/Options change/Chances fail/Trains derail/30 minutes, a blink of an eye/30 minutes,to alter our lives/30 minutes,to make up my mind/30 minutes,to finally decide/30 minutes,to whisper your name/0 minutes,to shoulder the blame/30 minutes,of bliss, thirty lies/30 minutes,to finally decide/To decide/To decide, to decide, to decide/To decide/To decide, to decide, to decide/To decide

ولی من به مینی میگم که به شاملو بگه:
بودن را شایسته ی رهایی است...
یا دستکم:شایا را شایسته ی رها بودن...

.. I feel so low nowوI'm here and I still don't knowوyou're thinking of meوI fear if you still hate me

پ.ن:میتونم اینجوری هم بنویسیم!میتونم اصلا هم ننویسم!

موسیقی متن:همه ی فرشته های گم شده پیدا بشن...دنیا بهشته!

 من یه ماهی دو سر نیستم..نه!دو ماهی با یه سر هم نیستم..من یه ماهی ام..یه ماهی بی سر..
که رفته تو عمیق ترین دریاچه ی سیاره اش و تو افکار بی سرش غوطه ور شده...
اگه هم گاهی میبینی که میآد و میره...واسه اینه که مثه پری کوچولو نفس کم نیاره...
واسه اینه که کف نشه... کم نشه...
با همه ی محافظه کاریش جسارتش رو داره که بگه :گاهی نفس کم میآره...
اما این دلیل این نیست که دوزیست باشه...
حتی اگه هنوزم سبک و سیاق شناش تو زندگی قورباغه ای باشه.
چند دفعه بگم یه قورباغه دلیلی نداره که بخواد پروانه بلد باشه!

روزی روزگاري یه شایا بود که:
 یه روزيه میل رو چند دفعه زد...
يه روز ديگه هم چند ميل رو يه دفعه زد...
همه گفتن اون دختر بدیه....چون يهويي میل ها رو میزنه...
فرداي همون روزا يهويي دختر خوبي شد و همه ي اون ميل ها رو ديگه نزد...

شاید...اما نه به بیرحمی خودت...
بلکه شاید کمی بیرحمتر...

onمیشه..onی نیست که بخوام براش نباشم..
از عشق بچگی اش میگه که هیچ وقت بزرگ نمیشه...
از عشق پاکی که با صد تا جی افه و هنوز قلبش و رگ غیرتش فعاله....
میگه میگه..میباله..میناله....
دیگه 4getگفتن هام فایده ای نداره ... میگم درک...dc میشه..
acمیشم ...بهش زنگ میزنم...
خوشحال و بیتفاوت...گوجه سبز تو دهن ادامه ی عشق بچگی اش رو بلغور میکنه..
خوشحالم که عشق بچگی نداشتم...عشقی از سر عادت...عشقی از جنس بیتفاوتی...
عشقی با طعم گوجه سبز..

نه عزیزم ...من نه ترسوام نه محافظه کار..نه محدودم..نه بسته...
دوست دارم مودب باشم...چون دوست دارم مودب باشم...
....وگرنه حریم مسخره مون رو میدونم چقدر راحت میشه شکست....

اوج تفاهمم با همنوعان درست روز هایی نمود پیدا میکنه که با دیفالت چه خوشگلم
بیرون میزنم و با فکت نکبت مواجه میشم..گاهی هم بر عکس...
گاهی حس میکنم یه اینورتر هیدن روم اینستاله...

لبخند لیزا جرلردینی مرموزتره یا خنده های بیمعنا و بی پایان من...
که نمیدانی از سر گریه است یا خنده..از روی فکر و غرور است یا...
راستش خود مونالیزا خانم هم نمیدانست که سالین سال
لبخند احمقانه ی هیستریکش انقدر صاحب معنی میشه...
به جان خودت اگر لئوناردوی فقید هم میدانست...
خنده های بیطرح من که بماند...

هم مربی هم بازیکن هم کاپیتان....
هم تدارکات هم بوقچی هم تماشاچی هم...

"و" همان اشتراک است و "یا" همان اجتماع...
هرقدر هم که برایم دلایل مستدل بیاورند و مدارک مسجل...
کنجی از رواق خانه ی ذهنم راضی نمیشود که نمیشود...

وفتی خیلی خوشحالم ...وقتی موفقیت می بلعم...وقتی همه چی مرتبه...
دلم میگیره
انگاری یهویی خلایی میآد و میبلعتم!

گاهی افکار مثبت و منفی ات با هم یه حرف رو میزنن...
گاهی چقد دلت میخواد در دهن ذهنت رو گل بگیری...

دیگه نه مژه های چوب جارویی ات میریزه...نه مو های زرد فاشیستی ات..نه حتی ابرو هایی که روزگاری واسه ریکوست قجر کامیونیتی پوئن مثبت بود...حالا مثه کوه شدی دیگه ریزش و لرزشی نداري..
.حالا قلوه سنگهاته که رو سرت میریزه...

نمیخوام بگم آدم پیچیده اییم اما مسائلم زیادی ساده شدن..
ساده و غیر قابل حل..

کاش مامان بابای تیم برتون ,از اون سر به هواها بوده باشن...
از اونایی که شناسنامه ی بچه شونو شیش ماه دیر میگیرن..
کاش تیم یه اسفندی بود...

من-پرت-تو-رنگ...اگه نه...من میرم یه آتلیه ی جدا میزنم...توام برو بومت رو واسه خودت پرت کن...